|
ناگفتههای مزدک علی نظری
|

انگار باز مردن خوبان مد شده است. خداییش این یکی از خوبترین خوبها بود. من که جز خوبی چیزی ازش ندیدم!
Cause this is thriller, thriller night
Girl, I can thrill you more than any ghost would ever dare try
Thriller, thriller night
So let me hold you tight and share a killer, thriller, oooowwwwww
تمام چهاشنبه را تا شب، تنها در خانه بودم و به شنیدن آلبوم تازهء «محسن چاووشی» گذراندم. شوخی ما این بود که همیشه می گفتم: «تحمل صدایت را ندارم. حتی یک آهنگت را نشده که خوشم بیاید...»
و این البته که راست هم بود. محسن جواب می داد: «هرکس سلیقه ای دارد!» و اصلاً بهش بر نمی خورد. تا «سنتوری» و آن دو تراک اصلی اش که غوغایی به پا کرد؛ هم بین مردم و هم بالاخره در دل سنگ من! لجاجت نبود؛ جداً دوست داشتم به صدای او دل بدهم، ولی نمی شد. حالا اما می بینم که بعد از «زخم»، «یه شاخه نیلوفر» اش را هم دوست دارم.